Τρίτη

Χτυπημένη από την μοίρα

Είπε το αστέρι η υφυπουργός Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου:

«Σέβομαι και κατανοώ την πικρία και τα αδιέξοδα στην κάθε οικογένεια. Το να κάνεις, όμως, κατάληψη για να διαμαρτυρηθείς δεν το θεωρώ σωστό. Μπορείς με πολλούς ειρηνικούς τρόπους να διαμαρτυρηθείς».

Και δηλαδή κυρά μου αυτο που γινότανε τον Ιούνιο στο Σύνταγμα και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχετε πότισε με χημικά ΤΙ ΗΤΑΝΕ?!?!!?

Και δε φτάνει που ανοίγεις το στόμα σου και ξερνάς τριχωτά αρχίδια για δηλώσεις, είσαι και μπόφα!



Πέμπτη

Χορεύουν οι μασέλες του ΠΑΣΟΚ.

Η ελληνική πραγματικότητα του 2011:

"Ο Κρόνος καταβρoχθίζει τον γιο του (Ισπανικά: Saturno devorando a un hijo) είναι το όνομα ενός πίνακα του Ισπανού ζωγράφου Φρανσίσκο Γκόγια.
Απεικονίζει τον ελληνικό μύθο σύμφωνα με τον οποίο ο Τιτάνας Κρόνος φοβούμενος ότι τα παιδιά του θα τον ανέτρεπαν παίρνοντας αυτά την εξουσία, τα έτρωγε αμέσως μετά τη γέννησή τους."
Ένα κράτος που μεθοδικά φροντίζει να φορτώνει ένα νέο με χρέη, μελαγχωλία και ενοχές καθώς και να ξεπουλά μαζικά ιστορικά κεκτημένα είναι βρώμικο και ανίερο.
Ελπίζω να τους βάλει κάποιος μια τρικλοποδία σύντομα...
 
 

Δευτέρα

Προσεχώς ηρεμία



Η ώρα είναι 5.17, ξημερώνει Δευτέρα και έχω σπάσει πια.
Δεν μπορώ άλλο διάβασμα, δεν είμαι συνηθισμένος το κέρατο μου. 
Τι σκατά έπαθα και ξαφνικά ανταποκρίνομαι στις υποχρεώσεις μου?
"Is this real life?"

Λίγο ακόμα βέβαια και τελειώνω, λίγο ακόμα και μετά καλοκαίρι.


(εικόνα: coffee tree of death by urielstempest)

Σάββατο

Ψολέω το 'χω χαμένο.

 
Πρώτα τετραγωνίζω το Όρκ και βρίσκω τη ρίζα του κακού, διαιρώ με το τσεκούρι μου το σύνολο και βρίσκω τον άγνωστο στρατιώτη.
Έπειτα αγαπώ κ' όλο τον κόσμο γιατί ζείς και 'συ σ' αυτόν.
Τέλος πάω να δώσω το γαμίδι το μάθημα και προσδοκώ σε ανάσταση νεκρών και την βάση. Όχι την Αμερικάνικη, την άλλη.
Όβερ

Κυριακή

Ακόμα μια εξεταστική....


Αγαπητή μου ανάγκη να για D&D σε εκλιπαρώ σταμάτα να ξεσηκώνεις την φαντασία μου,
έχω τρομερό άγχως και υποχρεώσεις που δεν μπορώ να αναβάλλω πια.
Σου υπόσχομαι πως όταν με το καλό τελειώσω θα ελευθερώσω και πάλι τα ζάρια μου.

ΥΓ: και μην ακούω γκρίνια, φυσικά και το να παρευρεθώ στο Σύνταγμα είναι σημαντικότερο από 'σένα!!

με αγάπη,
Κώστας