Γίνοντε Πράματα

Δε με νοιάζει τι συμβολίζει να σου δίνει ένα μωρό βαμπίρ μια σάπια μπανάνα και τα κλειδιά για ένα μαύρο Φόρντ!

Το επανέλαβα μέχρι να το πιστέψω και τώρα σκέφτομαι πως 2 ορόφους πάνω μας μένουνε κάτι γλυκήτατες ιταλίδες (μάλλον από Erasmus) οι οποιές μάλιστα κάνανε και dinner party την προηγούμενη βδομάδα! Κρίμα που γύρισα σπίτι και είδα το χαρτί τόσο αργά...

Το άλλα; Χμ.
Ξεκινήσαμε με τον συγκάτοικό μου το Θέμη να παίζουμε Dungeons & Dragons με κάτι παιδιά και όπως αποδείχτηκε το παιχνίδι ήταν εκπληκτικό! Παίζω έναν 30άρη cleric του θεού Io και αν και μόνο 2 level χαρακτήρας έχω ήδη απολαύσει την εμπειρία που σου προσφέρει η class του cleric.

Επίσης κάνω DM και σε κάποια παιδια από την παρέα μου, παίξαμε μια-δυο φορές και μοιάζει να τραβάει καλά, δε νομίζω πως η παρέα ταιριάζει πολύ αλλά τι να κάνουμε.

foto: pot of shit

Ενοχλητικό όνειρο - part 1

Πάει καιρός που δεν έχω γράψει τίποτα και αυτό διότι προσπαθώ να κρατήσω σε μια σειρά τον εαυτό μου και να αποφύγω να αφεθώ στην γνωστή μου σαπίλα, που δεν έχει σημασία τι μέρα και τι χρόνο έχουμε. Όλα μπορώ να πω κυλούνε ομαλά. Θέλω όμως να γράψω για τους εφιάλτες που με τσακίζουνε 4 μέρες τώρα, ας γράψω για το σημερινό.

Στο πρώτο κομμάτι του ονείρου, θυμάμαι πως ηλικιακά είμαι λίγα χρόνια μεγαλύτερος και περπάτω στην Αθήνα.
Πρέπει να γυρίζω σπίτι μου γιατί κρατω μια τσάντα από το σούπερ μάρκετ. Σε ένα στενό στα αριστερά μου είναι 3 μπάτσοι που έχουνε πιάσει ένα παιδί γύρω στα 20 και το τσακίζουνε με τα γκλόμπ. Πλησιάζω αρκετά φοβισμένος και τους ζητώ να σταματήσουνε να το χτυπούν μιας και κανείς δεν αξίζει τέτοια συμπεριφορά, στο οποίο αντιδρούνε φυσικά φωνάζοντας μου "να κοιτάς τη δουλεία σου" και "έχεις κάποιο πρόβλημα ρε αρχίδι?". Δεν προλαβαίνω να απαντήσω και με πίανουνε, οι δυο με κρατούνε και ο τρίτος με βαράει μπουνιλίκια στη μάπα μέχρι να λιποθυμίσω.

Να πω εδώ πως τίποτα δεν με ταράζει περισσότερο από το να βλέπω μπάτσους που βαριούντε. Ξέρω απλά πως κάποια στιγμή σύντομα θα βρούνε κάποιον να περάσει η ώρα τους. Αηδία.

Το δεύτερο κομμάτι θα το γράψω αργότερα γιατί νομίζω πως ξύπνισα άρρωστος.


(εικόνα: Dust to dust by Richard Wallace )

Χτυπημένη από την μοίρα

Είπε το αστέρι η υφυπουργός Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου:

«Σέβομαι και κατανοώ την πικρία και τα αδιέξοδα στην κάθε οικογένεια. Το να κάνεις, όμως, κατάληψη για να διαμαρτυρηθείς δεν το θεωρώ σωστό. Μπορείς με πολλούς ειρηνικούς τρόπους να διαμαρτυρηθείς».

Και δηλαδή κυρά μου αυτο που γινότανε τον Ιούνιο στο Σύνταγμα και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχετε πότισε με χημικά ΤΙ ΗΤΑΝΕ?!?!!?

Και δε φτάνει που ανοίγεις το στόμα σου και ξερνάς τριχωτά αρχίδια για δηλώσεις, είσαι και μπόφα!

Παντειακοί Σαρδανάπαλοι!

Κλείσαμε...ανοίξαμε...κλείσαμε....ανοίξαμε...


Ε γκόου του χέλ καργίολιδες!

Χορεύουν οι μασέλες του ΠΑΣΟΚ.

Η ελληνική πραγματικότητα του 2011:

"Ο Κρόνος καταβρoχθίζει τον γιο του (Ισπανικά: Saturno devorando a un hijo) είναι το όνομα ενός πίνακα του Ισπανού ζωγράφου Φρανσίσκο Γκόγια.
Απεικονίζει τον ελληνικό μύθο σύμφωνα με τον οποίο ο Τιτάνας Κρόνος φοβούμενος ότι τα παιδιά του θα τον ανέτρεπαν παίρνοντας αυτά την εξουσία, τα έτρωγε αμέσως μετά τη γέννησή τους."
Ένα κράτος που μεθοδικά φροντίζει να φορτώνει ένα νέο με χρέη, μελαγχωλία και ενοχές καθώς και να ξεπουλά μαζικά ιστορικά κεκτημένα είναι βρώμικο και ανίερο.
Ελπίζω να τους βάλει κάποιος μια τρικλοποδία σύντομα...

 

 

Προπαγάνδα

Αφιερωμένο σε όσους νομίζουν οτι η διορατικότητα είναι το ίδιο με την ακράτεια:

D.A. 2

I <3 Dragon Age II

Προσεχώς ηρεμία

Η ώρα είναι 5.17, ξημερώνει Δευτέρα και έχω σπάσει πια.
Δεν μπορώ άλλο διάβασμα, δεν είμαι συνηθισμένος το κέρατο μου. 

Τι σκατά έπαθα και ξαφνικά ανταποκρίνομαι στις υποχρεώσεις μου?

"Is this real life?"

Λίγο ακόμα βέβαια και τελειώνω, λίγο ακόμα και μετά καλοκαίρι.

(εικόνα: coffee tree of death by urielstempest)

Ψολέω το 'χω χαμένο.

 

Πρώτα τετραγωνίζω το Όρκ και βρίσκω τη ρίζα του κακού, διαιρώ με το τσεκούρι μου το σύνολο και βρίσκω τον άγνωστο στρατιώτη.
Έπειτα αγαπώ κ' όλο τον κόσμο γιατί ζείς και 'συ σ' αυτόν.
Τέλος πάω να δώσω το γαμίδι το μάθημα και προσδοκώ σε ανάσταση νεκρών και την βάση. Όχι την Αμερικάνικη, την άλλη.
Όβερ

He is walking on sunshine

Πες μας, τι πίνεις και δεν μας δίνεις;